RSS  

دردهای ناصر حسینی مهر درد تنها او نیست. درد جماعتیست که تاتر. این هنر کهن را عاشقانه دوست میدارند.

در پی خواندن گلایه های عمیق اقای ناصر حسینی مهر انگار زخمهای سر به تو برده نیز دهان گشاد و دردی عمیق تمام پیکره تاتر را لرزاند

بنده به عنوان یکی از اعضاء تاتر این مملکت و درس اموخته مکتب شریف نمایش  به حمایت از ایشان و به احترام تمام زحمات پر ارزشان ذر راستای هنر تاتر و به عنوان اعتراض بر ((به صحنه نیامدن ایشان)) و با اعتقاد بر این امر که در کلاسی که استاد حضور ندارد حضور شاگرد بی معناست ,  به عنوان شاگرد ایشان و به پاس تمام درسهایی که به من و امثال من بدون هیچ چشم داشتی اموخته اند تا زمانی که ایشان به کلاس ((که همانا صحنه های تاتر این مرز و بوم است)) بازنگردند بنده هم در پشت در کلاس انتظار حضور ایشان را میکشم و با احترام به تمام عزیزانم در این عرصه پای بر صحنه  هیچیک از سالنهای نمایشی ایران نخواهم گذاشت.

با احترام و غمی فراوان , کامیار محبی

بیش از سه سال طول کشید تا با دوندگی ها و دهها مانع تراشی، مرکز هنرهای نمایشی «اجازه» داد که «اتاق شماره 6» چخوف را در پائیز 86 به صحنه ببریم، اما هنوز سه هفته از اجرا نگذشته بود که ما را از صحنه پائین کشیدند. خستگی هنوز از تن و جانمان بیرون نرفته که باز دست به آتش برده ایم و درخواست اجرای جدید کرده ایم، و باز یکسال است که علیرغم نامه نگاری و تلفن و دوندگی در راهروها هنوز نتوانسته ایم جناب مدیرکل محترم تئاتر ایران و رؤسای تالارها را ملاقات کنیم، درهای اتاقشان به رویمان بسته است، و امیدی هم به بازشدنشان نیست. بنابراین شخصاً تصمیم گرفته ام تا زمانی که آقای حسین پارسایی ـ مسئول همه ی این نابه سامانی ها ـ بر این مسند تکیه زده است، به عنوان اعتراض هیچ نمایشی بر صحنه نبرم. خانه نشینی را بر انتظارنشینی در پشت اتاق حضرات و زیر دوربین های مداربسته ترجیح می دهم. امیدوارم در یک مناظره رسمی بتوانم وجدان تئاتری ایشان را بیدار و کارنامه ی چند ساله ی آن مقام را در برابرشان باز کنم.

ناصر حسينی مهر

تهران ـ 11 آبان 1387

متن چاپ شده توسط ایسنا:

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران سرويس: فرهنگ و هنر - تئاتر

ناصر حسيني‌مهر كه قصد داشت نمايش «ويتسك» نوشته‌ي «بوشنر» را اجرا كند، از اجراي اين اثر نمايشي انصراف داد.

اين كارگردان تئاتر كه سال گذشته نمايش «اتاق شماره 6» را در تالار مولوي اجرا كرده بود به خبرنگار تئاتر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: بيش از سه سال طول كشيد تا با دوندگي‌ها و ده‌ها مانع تراشي مركز هنرهاي نمايشي اجازه داد كه «اتاق شماره 6» چخوف را در پاييز 86 به صحنه ببريم، اما هنوز سه هفته از اجرا نگذشته بود؛ اجراي ما تمام شد!

او ادامه داد: خستگي هنوز از تن و جانمان بيرون نرفته كه باز دست به آتش برده‌ايم و درخواست اجراي جديد كرده‌ايم و باز يك سال است كه علي‌رغم نامه‌نگاري، تماس‌هاي تلفني و دوندگي در راهروها هنوز نتوانسته‌ايم مديركل تئاتر ايران و روساي تالارها را ملاقات كنيم. درهاي اتاقشان به رويمان بسته است و اميدي هم به بازشدنشان نيست.

حسيني‌مهر با اظهار تأسف از وضعيت نابه‌سامان تئاتر در سال‌هاي اخير به ايسنا گفت: شخصا تصميم گرفته‌ام در اين دوره مديريتي كه مسووليت همه اين نابه‌ساماني‌ها را به گردن دارد، به عنوان اعتراض هيچ نمايشي را به صحنه نبرم، خانه‌نشيني را بر انتظارنشيني در پشت درهاي بسته ترجيح مي‌دهم.

به گزارش ايسنا، حسيني مهر قصد داشت، «ويتسك» را با داراماتورژي خسروحكيم رابط در تالار محراب به صحنه ببرد.

سرويس: فرهنگ و هنر - تئاتر
1387/08/11
11-01-2008
11:32:39
8708-05786: كد خبر

در پی این نامه علی بی غم و کامیار محبی به حمایت از ناصر حسینی مهر اعلام کردند: تا زمانی که ناصر حسینی مهر بر صحنه های تاتر باز نگردد پای بر صحنه های نمایش ایران نخواهیم گذاشت.

نامه های کامل کامیار محبی و علی بی غم به خبرگزاری ایسنا در مطالب بعدی گذاشته خواهد شد.